Jacques Tati'nin 1967 yapımı başyapıtı Playtime, sıradan komedi filmlerinin çok ötesine geçen, görsel bir şölen ve keskin bir modernite eleştirisi sunuyor. Film, sevimli ve sakar karakter Mösyö Hulot'nun, cam ve çelikten oluşan sterilliğiyle adeta bir labirente dönüşmüş modern Paris'teki maceralarını anlatıyor. Bu yüksek teknolojili şehirde, bir grup Amerikalı turistle kesişen yolları, izleyiciyi mimarinin insan üzerindeki etkisine dair düşündürürken bir yandan da kahkahalara boğuyor.

Tati, sadece yönetmen ve senarist değil, aynı zamanda başrol oyuncusu olarak da mükemmel bir performans sergiliyor. Neredeyse diyalogsuz ilerleyen film, fiziksel komedi, kusursuz zamanlama ve geniş plan çekimlerle adeta bir sessiz sinema ustalığını gözler önüne seriyor. Özellikle, henüz inşaat halindeki bir gece kulübü/restoranın açılış gecesinde yaşanan kaotik ve komik olaylar, filmin en unutulmaz sahnelerini oluşturuyor.

Playtime, neden izlenmeli? Çünkü bu film, sadece güldürmekle kalmıyor, aynı zamanda modern hayatın absürtlüklerini, teknolojinin bizi nasıl yalnızlaştırdığını ve insan ilişkilerindeki sıcaklığın önemini derinlemesine işliyor. Her izleyişte yeni detaylar keşfedeceğiniz, sanatsal açıdan son derece iddialı ve özenle hazırlanmış bir sinema deneyimi vaat ediyor. 155 dakikalık süresiyle adeta bir görsel şölene dönüşen Playtime, sinema tarihinin en özgün komedilerinden biri olarak izleyicileri bekliyor.