Yunan yönetmen Yorgos Lanthimos'un imzasını taşıyan 'Dogtooth' (Kynodontas), 2009 yılında izleyiciyle buluşan ve sinema dilini zorlayan sarsıcı bir başyapıttır. Film, kontrol manyağı bir baba ve itaatkâr bir annenin, üç yetişkin çocuklarını yüksek duvarlarla çevrili bir aile arazisinde, dış dünyanın tüm gerçeklerinden kopararak büyütmesinin ürpertici hikâyesini anlatır. Çocuklar, ebeveynleri tarafından uydurulan alternatif bir dil ve gerçeklikle yetiştirilir; 'deniz' bir koltuk türü, 'zombi' küçük sarı bir çiçektir. Bu radikal izolasyon, ailenin düzenini tehdit eden dışarıdan bir kadının (Christina) gelişiyle sarsılmaya başlar.

Oyunculuk performansları, filmin rahatsız edici atmosferini mükemmel destekler. Özellikle ebeveyn rollerindeki oyuncuların soğuk ve otoriter tavırları ile çocukların masumiyet ve içgüdü arasında gidip gelen naiflikleri, izleyiciyi bu kapalı evrenin içine çeker. Lanthimos'un minimalist ve mesafeli yönetmenlik tarzı, olayları yargılamadan, neredeyse bir belgeselci gözüyle sunar, bu da izleyiciyi kendi yorumlarını yapmaya zorlar.

'Dogtooth', sadece bir aile dramı değil, aynı zamanda totaliter sistemlerin, dilin manipülasyonunun, özgür irade ve gerçeklik algısının derinlemesine bir incelemesidir. Absürt mizah anlarıyla kesilen gerilim, filmin izleyici üzerindeki etkisini katlar. Yunan sinemasının 'Yunan Tuhaf Dalgası'nın en önemli örneklerinden biri olan bu film, alışılagelmiş anlatı yapılarını reddederek, seyirciyi rahatsız edici sorularla baş başa bırakır. Distopik bir aile portresi çizen 'Dogtooth', iz bırakan, üzerine uzun uzun düşündüren ve mutlaka deneyimlenmesi gereken benzersiz bir sinema deneyimi sunuyor.